W kierunku innowacyjności

Jednym z nadrzędnych celów działań coachingowych w organizacjach jest rozwijanie kreatywności pracowników i wspieranie innowacyjnych procesów. Nie bez przyczyny mówimy, że „Kto się nie rozwija, ten się cofa”. W istocie, zwłaszcza w obecnych warunkach biznesowych, innowacyjność jest niezmiernie ważna dla sukcesu, a nawet przetrwania firmy na globalnym rynku. Jak zatem promować kreatywność i pobudzać innowacyjność?

Działając od kilkunastu lat w obszarze HR i coachingu, spotkałam się już z wieloma teoriami, wytycznymi, modelami i kierunkami działań, które koncentrują się wokół kwestii innowacyjności firmy i kreatywności jej pracowników. Wielu teoretyków i praktyków zarządzania prowadziło i wciąż prowadzi ciekawe badania i analizy, w wyniku których powstają tak zwane dobre praktyki czy metody pobudzania kreatywności ludzi w miejscu pracy. Jednak najbardziej zaskakujące dla mnie rozwiązanie poruszanej tutaj kwestii pojawiło się podczas rozmowy z moim wieloletnim przyjacielem, ekspertem w branży IT. To, że skrajnie się od siebie różnimy, zawsze wzbogaca nasze dyskusje o zupełnie odmienne percepcje rzeczywistości i również dlatego lubimy sobie rzucać nawzajem intelektualne wyzwania. Otóż ów przyjaciel swoje doświadczenia w zarządzaniu zespołem podsumował następująco: „Doszedłem do wniosku, że jedną z najlepszych rzeczy, jaką menedżer może zrobić dla swoich pracowników, to im nie przeszkadzać”. Rzeczywiście, kierując zespołem miał w zwyczaju odmawiać przydzielania swoim pracownikom takich zadań, które były niezgodne z ich kluczowymi kompetencjami, albo przyjmował je na siebie. Jednocześnie obdarzał swoich ludzi dużym zaufaniem i dawał im pełną swobodę działania. Jestem przekonana, że  został zapamiętany przez swój zespół jako jeden z bardziej nieortodoksyjnych menedżerów w branży IT. Być może również dzięki swojemu nietypowemu podejściu do zarządzania obecnie działa na rynku międzynarodowym, kierując już nie tylko zespołem, ale całą firmą?

Zainspirowana ciekawym, a nawet trochę kontrowersyjnym „nie przeszkadzać”, postanowiłam zebrać kilka praktycznych i prostych zasad działania menedżerów, którzy faktycznie, a nie tylko hasłowo, chcą promować kreatywność i innowacyjność w swoich firmach. Zachęcam do ich wdrażania.

Zasada 1: Nie przeszkadzaj – Twoi pracownicy wiedzą, co mają robić, i w większości przypadków sami potrafią rozwiązywać problemy, które napotykają na swojej drodze. Nie zepsuj tego.

Zasada 2: Nie bój się, że nie wiesz – nie musisz mieć gotowego rozwiązania wszystkich problemów, masz prawo do nauki i proszenia o radę. Nie podejmuj decyzji w ciemno, by udowodnić, że jesteś wszechwiedzący.

Zasada 3: Facylituj – wspieraj pracowników w ich rozwoju. Dobrze, jeśli są od Ciebie w czymś lepsi. Oznacza to, że podjąłeś dobrą decyzję o ich zatrudnieniu.

Zasada 4: Nie paraliżuj działań – nie wiąż pracownikom rąk zbyt szczegółowymi procedurami, ograniczającymi liczbę dostępnych rozwiązań. Pamiętaj, że kreatywne umysły nie znoszą kontroli.

Zasada 5: Pozwalaj się potknąć – pamiętaj o mądrym przysłowiu: „Nie myli się tylko ten, kto nic nie robi” – pozwalaj innym i sobie na pewien (bezpieczny!) margines błędu.

Zasada 6: Twórz przestrzeń dla innowacji – nie tylko fizyczną czy technologiczną, ale też czasową, społeczną, emocjonalną, poznawczą i kulturową. Buduj klimat otwartości i zaufania.

Zasada 7: Dbaj o interdyscyplinarność – część budżetu przeznacz na te szkolenia, na które pracownicy chcą iść (niekoniecznie muszą to być te, na które Ty chcesz, aby poszli). Pozwól ludziom poszerzać horyzonty.

Zasada 8: Stosuj otwarte pytania coachingowe – pytaj: „Co możemy jeszcze usprawnić w tym obszarze? Jakie mogą być alternatywne rozwiązania? Kto ma inne doświadczenia w tej kwestii? Kiedy będzie najlepszy moment, by rozpocząć? Gdzie mogą kryć się błędy?”.

Zasada 9: Nie rozkazuj – mów pracownikom, dokąd mają dojść, ale nie mów, jak mają to zrobić. Jest duże prawdopodobieństwo, że wymyślą krótszą i lepszą drogę niż Ty.

Zasada 10: Korzystaj z różnorodności – różne punkty widzenia, doświadczenia i wiedza pracowników, mogą prowadzić do zaskakująco dobrych rozwiązań. Nikt sam nie jest taki mądry, jak my wszyscy.

 

Marta Czerwiec

Główny Analityk

Dział Organizacji i Rozwoju Zawodowego

Biuro Zarządzania Kapitałem Ludzkim ARR